-- ichi * DBSK & SJ :: Fiction --

ichi's note ==>

เนื้อหาการสั่งซื้อ Everything is You ติดตามได้ที่นี่นะคับ Click~!!

ส่วนตอนนี้... ก็เชิญอ่าน Intro ของฟิคใหม่กันได้เลย~ Dozou~~ XD

Paranoid- Case 00

ณ เขตชุมชนแห่งหนึ่งที่คนอยู่อาศัยไม่ค่อยพลุกพล่านนักทางด้านตอนใต้ของกรุงโซล ตรงย่านชานเมืองเทวอนมีคลีนิคเล็กๆ 2 ตึกตั้งอยู่ข้างๆกัน ตึกหลังหนึ่งเป็นตึกที่กำแพงด้านหน้าทำเป็นกระจกเพื่อเผยให้เห็นพื้นที่กว้างด้านในตรงมุมด้านในฝั่งขวาเป็นโซนเด็กเล่นที่มีของเล่นเด็กตั้งไว้หลายชิ้น ถัดเข้ามามีเก้าอี้นั่งรอหลายหลากแบบตั้งเรียงกันเอาไว้สำหรับคนไข้และผู้ที่มารอ และที่ตั้งอยู่ข้างๆผนังลายท้องฟ้าสีครามสวยก็คือชั้นหนังสือเล็กๆ ที่ฝั่งตรงข้ามมีเคานเตอร์เล็กๆที่มีพนักงานหนุ่มหน้าตาน่ารักกำลังยืนต้อนรับคนไข้ด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร บัตรประจำตัวผู้ป่วยที่ถูกยื่นให้ด้านบนเผยให้เห็นชื่อคลีนิคที่เขียนเอาไว้ว่า With Your Smile Dental Clinic ที่เป็นชื่อเดียวกับป้ายสีลูกกวาดตรงด้านหน้าคลีนิค ชายหนุ่มคนนั้นตรวจเช็คข้อมูลเล็กน้อยก่อนจะผายมือให้คนไข้คนนั้นเดินเข้าไปที่ห้องตรวจด้านใน แต่ที่นี่ ไม่ใช่สถานที่หลักที่เนื้อเรื่องของเราจะเดิน

ถัดมาที่ตึกอีกหลัง ภายนอกของตึกนี้ทั้งหมดเป็นกำแพงอิฐสีน้ำตาลเข้มที่มีเพียงประตูกระจกบานใหญ่ตั้งเอาไว้ตรงกลาง ส่วนป้ายที่ทำจากไม้เป็นทรงลูกศรที่แปะไว้บนหน้าร้านเขียนคำว่า Paranoid เอาไว้ มองผ่านประตูกระจกนั้นเข้ามาจะมองเห็นพื้นที่โล่งๆที่ต่างจากตึกข้างๆอยู่ไม่น้อย ผนังของคลีนิคทั้งหมดเป็นสีเงินอ่อนๆ และนอกจากโซฟานุ่มน่านั่งตัวใหญ่สองตัววางอยู่ข้างกันตรงมุมห้องด้านซ้ายแล้ว พื้นที่ด้านหน้าก็ไม่มีของตกแต่งอย่างอื่นวางไว้อีกเลย ที่อยู่ตรงข้ามกันคือเคานเตอร์ตอนรับที่มีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยืนเตรียมเอกสารอย่างตั้งใจ และถ้ามองตรงผ่านชายหนุ่มเข้าไปจะเห็นประตูห้องตรวจ 2 ห้อง ที่ห้องหนึ่งจะแขวนป้ายคำว่า Normal ส่วนอีกห้องจะแขวนคำว่า AB-Normal และที่นี่แหละ... คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวชวนวิตกจริตของเรา

วันนี้กินข้าวเช้าอะไรมาครับ เสียงนุ่มของคุณหมอในชุดขาวเอ่ยถามพร้อมกับปากกาลูกลื่นสีดำที่เขาใช้เคาะกะแฟ้มประวัติคนไข้ในมือ

ฟักทองต้มฮะคุณหมอแจจุง เด็กหนุ่มตอบไปพร้อมกับรอยยิ้ม คุณหมอคนดังกล่าวได้ยินก็พยักหน้า จดข้อมูลนั้นลงในแฟ้มประวัติก่อนจะถามต่อ

แล้วข้าวเที่ยงก่อนจะมาที่นี่ล่ะฮะ

ฟักทองผัดเนย เด็กหนุ่มก็ยังคงตอบไปด้วยรอยยิ้ม แต่คราวนี้คุณหมอของเราเลิกเคาะปากกาและมองขวับขึ้นมาหาคนไข้ของเขา

เท่านั้น?

เด็กหนุ่มพยักหน้าอย่างใสซื่อ แต่คุณหมอกลับส่ายหัวและใช้ปากกาชี้มาทางเขา

หมอบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าให้ลองเอาฟักทองมาทำอาหารคู่กับส่วนผสมชนิดอื่นดู ไม่ใช่กินแต่ฟักทองแบบนั้น

เด็กหนุ่มเอียงคอเล็กน้อย ยกนิ้วขึ้นมาจิ้มแก้มของตนก่อนจะตอบออกไปอย่างมั่นใจ ผสมแล้วนะ เนยไงฮะ ผัดกับเนยแล้วนะ อร่อยมากเลยล่ะ และเขาก็ยิ้มออกมาอีกที

คุณหมอหน้าคมหลับตาลงก่อนจะส่ายหัวอย่างเบื่อหน่ายในความใสซื่อของเด็กหนุ่มคนนี้ คนที่ทั้งชีวิตกินอยู่แต่ฟักทองแต่ก็ยังอุตสาห์โตมาได้ ผมสีทองของคุณหมอตกลงมาปรบหน้าผากเล็กน้อยทำให้เขาจำต้องสะบัดหน้าแรงๆเพื่อปัดมันกลับขึ้นไป และเขาก็มองไปที่เด็กหนุ่มคนนั้นอีกที

งั้นคราวนี้หมอจะให้สูตรอาหารคุณไปลองทำดูนะ จะใช้ฟังทองเป็นหลักแต่จะผสมเครื่องปรุงและวัตถุดิบอย่างอื่นลงไปด้วย คุณจะได้สารอาหารอื่นนอกจากวิตามินจากฟังทองซะที ว่าแล้วคุณหมอก็ขีดๆเขียนๆข้อมูลลงในแฟ้มของเขา ก่อนจะยื่นมันไปให้ชายหนุ่มที่ยืนกดเกมส์บอยอยู่ด้านหลัง

อะไร ส่งให้ผมทำไมเหรอพี่แจจุง เด็กหนุ่มในชุดนายพยาบาลสีขาวถามโดยที่ไม่ได้ละสายตาขึ้นมาจากจอเกมส์ คุณหมอของเราเลยจำต้องยัดมันใส่ตรงรักแร้ของเขาแทน

เอาไปให้คยูฮยอน และก็บอกให้เค้า print เมนูอาหารที่ทำจากฟักทองของชั้นให้ซงมิน และทีหลังก็เลิกเล่นเกมส์บอยตอนทำงานซะทีนะจุนซู มันผิดกฎ ชั้นบอกตั้งหลายทีแล้ว คุณหมอหนุ่มปิดปอกปากกาและเก็บมันเข้าในกระเป๋าเสื้อกาวน์ ในขณะที่เด็กหนุ่มก็เพียงแค่เดินไปตรงประตูห้องตรวจ

ไม่สนอ่ะ ก็ผมอยากเล่น เอาให้คยูฮยอนใช่มะ รับทราบคร้าบ~ เขาพูดยานคางกวนอีกฝ่าย และก็เดินออกจากห้องไป

คุณหมอหนุ่มส่ายหัวอีกครั้งก่อนจะหันกลับมาหาคนไข้หนุ่มน้อยของเขา งั้นอีก 1 เดือนเจอกันใหม่นะครับซงมิน อย่าลืมลองทำอาหารตามที่หมอให้สูตรไปล่ะ

อื้อ~ แต่ถ้ามันอร่อยไม่เท่าฟักทองที่ผมกินประจำผมก็จะเลิกทำนะ ไปล่ะฮะ ว่าแล้วนายซงมินก็ลุกขึ้นและเดินออกไปจากห้องตรวจอย่างรวดเร็วจนคุณหมอหนุ่มไม่มีโอกาสจะได้ตักเตือนอะไรอีก

เฮ้ออออ เด็กหัวรั้นนี่น่าเบื่อจัง... เขาบ่นเบาๆก่อนจะถอดเสื้อกาวน์ของตัวเองออกและก็ฟุบตัวลงนอนกับโต๊ะทำงานของตัวเอง เสื้อที่ถูกโยนออกไปอย่างลวกๆ ตกลงไปกองกับพื้น เผยให้เห็นชื่อของเจ้าของเสื้อจากป้ายชื่อที่สะท้อนกับแสงไฟของห้องตรวจสีขาวสะอาดตานี้ ที่เขียนด้วยตัวบรรจงไว้ว่า... คิมแจจุง และเขาก็คือหนึ่งในคุณหมอประจำคลีนิค Paranoid แห่งนี้นั่นแหละ

บ่นคนไข้แบบนั้นใช้ได้ที่ไหนกันเนี่ย ชายหนุ่มในชุดกาวน์อีกคนเดินเข้าห้องตรวจมา เก็บเสื้อของอีกคนขึ้นมาพาดบนโต๊ะให้ เสร็จแล้วเขาก็เดินเลยไปนอนเล่นบนโซฟาที่มีไว้ให้คนไข้นอนตรวจ ป้ายชื่อบนเสื้อกาวน์เขียนเอาไว้ว่า ปาร์คยูชอน และเขาคนนี้ก็เป็นอีกหนึ่งในคุณหมอของคลีนิคแห่งนี้นั่นเอง

ว่าชั้นแบบนั้นแล้วทีนายล่ะ ใช้ได้ตายล่ะ แจจุงเงยหน้าขึ้นมาเหล่มองยูชอนก่อนจะเดินไปนอนคว่ำหน้าทับอีกฝ่าย

ตัวไม่ใช่เบาๆเลยนะนาย ยูชอนขมวดคิ้ว เตรียมท่าจะดันตัวแจจุงออกไปแต่เขาก็ถูกร่างบางจับมือทั้งสองข้างเอาไว้ซะก่อน

ชั้นไม่ชอบนอนตรงที่ๆไม่ใช่เตียงของชั้น นายก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าแล้วแจจุงก็ซุกตัวนอนทับร่างของยูชอน หลับตาพริ้มอย่างสบายใจ

เอาแต่ใจชะมัด ถึงปากจะบ่น แต่ยูชอนก็ไม่ได้ผลักตัวแจจุงออกไป เขากลับปล่อยให้อีกฝ่ายนอนทับเขาต่อไปแบบนั้น แถมยังยิ้มบางๆออกมาซะด้วย

นี่พวกนาย... คลีนิคของเราเลิกงานตั้งแต่หัววันแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเหรอ? เสียงไม่สบอารมณ์ของชายหนุ่มอีกคน ดังขึ้นพร้อมกับแฟ้มประวัตคนไข้ที่เขายกขึ้นมาตีหัวแจจุงก่อนจะเลยไปตีหน้ายูชอน

โอ๊ย~ พี่จองซู พูดดีๆก็ได้ทำไมต้องตีเนี่ย ดีนะวันนี้แฟ้มพี่ไม่มีปากกาแนบมาด้วยน่ะ ยูชอนผลักแจจุงลงไปจากตัวเขาอย่างลืมตัว ลุกขึ้นมาลูบจมูกตัวเองเบาๆ

ส่วนคนที่กลิ้งตกลงไปเมื่อครู่ก็โวยที่ใหญ่ทันทีเช่นกัน พี่จองซู~ ผมนี่นะ ผมเซทตั้งนานนะ ถ้าเสียทรงขึ้นมาแล้วใครจะรับผิดชอบเนี่ย ว่าแล้วแจจุงก็รีบลุกขึ้นไปนั่งตรงโต๊ะ เปิดเก๊ะ หยิบกระจกคู่ใจขึ้นมาและก็รีบจัดผมของตัวเองให้เข้าที่เข้าทางทันที ยูชอนเห็นก็เข้ามาช่วยจัด ถึงแม้เขาจะโดนตีมือทันทีที่เขาแตะปลายเส้นผมของแจจุงก็ตาม --.--

นี่นายเป็นหมอนะ ไม่ใช่นายแบบ ชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่าพี่จองซู กอดอกมองหมอทั้งคู่ก่อนจะส่ายหัวไปมาอย่างปลงๆ ให้มันได้ยังงี้สิ... คลีนิคที่ชั้นทุ่มทุนไปจนเกือบหมดตัว ลงท้ายแล้วมันก็เป็นได้แค่คลีนิคที่มีแต่หมอบ้าๆบอๆเหรอเนี่ย

ว่าคนเค้าบ้า แล้วพี่ล่ะ เอาแฟ้มมาโยนให้กันแบบเนี้ย จะไปไหนเหรอครับ จะไปตรวจฟันอีกรึไง ยูชอนเดินมาโอบตัวจองซูจากด้านหลัง และก็เกาะตัวพี่ชายออกมาจากห้องตรวจ แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะยิ้มให้คนไข้ที่เดินสวนเข้าไปในห้องตรวจของแจจุง

ตรวจรายสัปดาห์ไง วันนี้ชั้นมีนัดนะ ไม่ใช่อยู่ๆก็จะไปให้เค้าตรวจเล่น ไม่พูดเปล่า จองซูโชว์บัตรนัดที่เขาแสนภูมิใจขึ้นมาโชว์ให้ยูชอนดู แต่ชายหนุ่มก็เพียงแค่ส่ายหัวให้ และเขาก็เดินวนไปด้านหน้า แกะกระดุมเสื้อกาวน์ของอีกฝ่ายพร้อมกับถอดให้เสร็จสรรพ

คร้าบๆ วันนี้มีบัตรนัดงั้นผมจะไม่ถือว่าพี่ป่วยนะ แต่รีบไปรีบมาล่ะ อย่าโดดงานไปทั้งวันนะฮะ ผมรู้นะว่านัดตรวจฟันของพี่น่ะแค่ครึ่งชม.ก็เสร็จแล้ว ยูชอนพูดดักทางอีกฝ่ายเอาไว้พร้อมกับมือที่ยกขึ้นมาโบกลา

ได้ยินแบบนั้นจองซูก็อดไม่ได้ที่จะไม่ศอกเอวเจ้าคนรู้มากคนนี้ซะหน่อย เปิดโอกาสให้ไม่ได้เลยนะ จะจับไปตรวจยันเลยน่ะ ทั้งๆที่ก็บอกแล้วว่าไม่ได้ป่วย เขาก็แค่... ชอบตรวจฟัน... เท่านั้นเอง

และก่อนที่จองซูจะได้เดินออกจากคลีนิคไป...

พี่จองซูจะไปไหนอ่ะ ไปเที่ยวเหรอ ผมไปด้วยดิ จุนซูที่กำลังนั่งเล่นเกมส์ในคอมตรงเคานเตอร์จ่ายยาอยู่เพลินๆ ถลาตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทำเอาชายอีกคนที่กำลังยกกองแฟ้มคนไข้มาเรียบเรียงสะดุ้งจนแทบจะล้มหัวฟาดพื้นไป

เฮ้ยพี่จุนซู ระวังหน่อยดิ๊ แต่โชคยังดีที่จุนซูไหวตัวทันแล้วหยิบแฟ้มทั้งกองไว้ได้ก่อน ชายคนนั้นเลยแค่เซไปชนตู้เก็บยาในขณะที่กองแฟ้มอันมีค่านั้นก็ถูกวางลงบนโต๊ะโดยปลอดภัย

โทษทีคยูฮยอน ว่าแต่นายช่วยเซฟเกมส์ให้ชั้นหน่อยดิ ชั้นจะไปข้างนอกกับพี่จองซูเค้า

อะ... อ้าว แล้วแฟ้มที่พี่เอามาเมื่อกี้อ่ะ

นายก็เรียงไปไง ชั้นไปแล้วนะ พี่จองซูป่ะ~

ว่าแต่ชั้นจะไปแค่คลีนิคข้างๆ...

ยังไงผมก็จะไปด้วยฮะ ป่ะ~~

อะ... อื้อ...

และแล้ว นายจองซูกับนายจุนซูก็เดินกอดคอกันออกไป อื่ม... ถ้าจะเรียกว่าจองซูถูกจุนซูโอบคอลากออกไป ดูท่าจะถูกกว่าแฮะ... -- --;;;

เป็นนายนี่ลำบากเหมือนกันเนอะคยูฮยอน ยูชอนท้าวเคานเตอร์มองคยูฮยอน พนักงานต้อนรับดีเด่น ที่ตอนนี้กำลังพยายามจะเซฟเกมส์ให้จุนซูอยู่

ก็นิดหน่อยน่ะฮะ แต่ผมชอบงานนี้นะ เพราะงั้นไม่เหนื่อยหรอก คยูฮยอนตอบก่อนจะหันมาส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากยูชอน และนายไก่ก็ชี้ปุ่มเซฟบอกทางสว่างให้หนุ่มน้อย

ชอบงานนี้ แล้วชอบทำที่นี่ด้วยรึเปล่า มีแต่ประหวัดคนไข้แปลกๆทั้งนั้นเลยนี่ ยูชอนหยิบแฟ้มขึ้นมาอันหนึ่ง และก็พลิกดูข้อมูลด้านในไปเรื่อยๆ

ถึงจะแปลกแต่มันก็ทำให้งานน่าสนใจนะฮะ เมื่อกี้ก็ต้อง print เมนูอาหารของพี่แจจุงแทนการให้ยา สนุกดีออกนะ คยูฮยอนพูดพลางเรียงรายชื่อแฟ้มตรงหน้าไปเรื่อยๆ

ให้ซงมินน่ะเหรอ หมอนี่มาตรวจตั้ง 3 เดือนแล้วนะ แต่ดูท่ายังกินแต่ฟักทองอยู่เลยแฮะ ยูชอนหัวเราะเบาๆเมื่อเขานึกถึงใบหน้าสดใสของคนไข้หนุ่มน้อยที่ถูกพ่อแม่ส่งมาเพราะเรื่องการกินที่เกินเยียวยาของเขา

คยูฮยอนพยักหน้าเห็นด้วย อื้อ แต่ดูเค้าไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรเลยนะ ออกจะดูมีความสุขดีด้วยกับการกินแปลกๆแบบนั้นน่ะ

ก็คงจะชอบของเค้านั่นแหละ ยูชอนพลิกแฟ้มที่เขาดูอยู่และก็ยื่นมันคืนให้คยูฮยอน และขณะที่เขากำลังหันหลังกลับ เขาก็ชนเข้ากับร่างบางของคนบางคนที่อยู่ๆก็มายืนอยู่ด้านหลังเขาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียงกันเลย

ข... ขอโทษฮะ คุณไม่เจ็บใช่มั้ยฮะ ยูชอนรีบก้มลงมองร่างของชายที่ล้มลงไปนั่งก้นจ้ำหม้ำกับพื้น ซึ่งอีกฝ่ายก็ส่ายหัวเล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นมา

ไม่ครับ ว่าแต่... ที่นี่น่ะ...

คลีนิค Paranoid ฮะ ยูชอนตอบไปก่อนที่อีกฝ่ายจะได้ถามจนจบซะอีก แถมยังยิ้มบางๆให้เป็นเซอร์วิสอีกด้วยนะ นี่ถ้าไม่ได้ใส่เสื้อกาวน์อยู่... ร่างบางตรงหน้าคงคิดว่าตัวเองหลงเข้ามาในโฮสต์คลับแล้วแน่ๆล่ะ

แล้วที่นี่...

ทุกเรื่องที่คุณหวางระแวง ทุกเรื่องที่คุณเป็นกังวล ทุกเรื่องที่คุณวิตกจริต เราสามารถขจัดมันไปได้ เพียงแค่คุณเชื่อใจ และพร้อมจะแก้ปัญหาไปกับเราฮะ ทีนี้ยูชอนพูดเหมือนกับตัวเองเป็นเซลล์ขายของ ทำเอาคยูฮยอนที่ได้ยินประโยคนี้อยู่บ่อยๆ อดไม่ได้ที่จะอมยิ้มให้กับความคล่องแคล่วของคุณหมอยูชอน และเขาก็เตรียมเอกสารขึ้นมาให้คนไข้คนใหม่คนนี้ คนที่เหมือนจะพึ่งมาวันนี้เป็นครั้งแรก... และก็เป็นคนที่... น่าสนใจสำหรับเขาอยู่ไม่น้อย

เอ่อ... กรอก... เอกสาร... ฮะ คยูฮยอนค่อยๆพูดทีละคำในขณะที่สายตาก็ไม่ได้ละออกจากร่างบางของชายที่มีสีหน้าเป็นกังวลตรงหน้าเลย

ค... ครับ... ร่างบางผงกหัวเล็กน้อย และก็เดินมาตรงเคานเตอร์ โดยมียูชอนเดินมายืนข้างๆ

ว่าแต่คุณชื่ออะไรเหรอครับ มาตรวจเรื่องอะไรเหรอเนี่ย

ผมชื่อฮยอคแจฮะ มาเรื่อง... เอ่อ... โคอาล่าน่ะ...

โคอาล่า?? เอ๋ๆๆ เรื่องนี้หมอพึ่งเคยเจอเลยนะเนี่ย น่าสนใจจัง~~ ยูชอนตาโตขึ้นมาอย่างตื่นเต้น ในขณะที่ฮยอคแจนั้นกลับเหวอไปเล็กน้อย ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมคุณหมอท่านนี้ถึงได้มีท่าทางเหมือนเวลาเด็กๆเจอของเล่นใหม่... เจอโรคแปลกๆที่ไม่เคยตรวจเนี่ย... น่าสนใจแบบนั้นเลยเหรอ...

ส... เสร็จแล้วครับ ฮยอคแจยื่นเอกสารกลับให้คยูฮยอน และเขาก็ถูกยูชอนจับข้อมือและก็ลากเข้าห้องตรวจไปอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวซักเท่าไหร่

มาเลยฮะคุณฮยอคแจ เรามาช่วยกันวินิจฉัยโรคนี้ และก็มาแก้ด้วยกันนะ น้ำเสียงที่ร่าเริง ทำให้ฮยอคแจที่ยังเหวอๆอยู่นิดๆ คลายกังวลลงได้เล็กน้อย

ครับ... รบกวนด้วยนะฮะ และเขาก็เดินเข้าห้องตรวจไปอย่างผ่อนคลายมากขึ้น ถึงทีแรกจะกลัวอยู่นิดๆเพราะภายนอกคลีนิคนี้ดูน่าสงสัยอยู่มาก ทีแรกนึกว่าจะมีแต่หมอขรึมๆเครียดๆ แต่จริงๆแล้วก็เป็นกันเองนี่นา...

ถ้าเป็นที่นี่... อาจจะแก้ได้นะ... โรคแปลกๆของเขาน่ะ...

ชื่อฮยอคแจเหรอ... อืม... คยูฮยอนลูบคางตัวเองไปมาเบาๆ และเขาก็เดินตามยูชอนเข้าไปในห้องตรวจอีกคน

ที่แห่งนี้คือคลีนิค Paraniod คลีนิคที่รับตรวจทุกโรคที่คุณคิดว่าแปลก

ทุกเรื่องที่คุณหวางระแวง ทุกเรื่องที่คุณเป็นกังวล ทุกเรื่องที่คุณวิตกจริต เราสามารถขจัดมันไปได้ เพียงแค่คุณเชื่อใจ และพร้อมจะแก้ปัญหาไปกับเรา

แล้วคุณล่ะ... มีอะไรที่วิตกจริตมั้ย... อยากจะมาตรวจที่คลีนิค Paranoid แห่งนี้กันมั้ยฮะ~~

ichi's talk ==>

ฮาโลฮ่าคนอ่าน~ คิดถึงอิชิกันมั้ย~~ (จะคิดถึงได้ไง... ก็ไม่ได้ไปไหนนี่นา 555) หลังจากที่ง่วนอยู่กับการแก้ฟิคอยู่นาน ในที่สุดไอ้เราก็มีเวลาว่างมาแต่งฟิคใหม่ เรื่องที่เรากรี๊ดกร๊าดอยากเขียนอยู่มาก 555 แต่เรื่องนี้... ขอบอกว่าคู่ไม่เหมือนกับ Everything is You 100% น้า มีสลับสับเปลี่ยนกันไปมั่วซั่วตามอารมณ์คนเขียน แต่คู่ที่ยังกรี๊ดอยู่ เราก็จะคงเอาไว้ แต่ตอนนี้ยังไม่บอกหรอกว่าจะมีคู่ไหนเหมือนเดิมมั่ง ^^

ตอนนี้เป็นแค่ Intro สั้นๆ แต่อ่านแล้วจะคอมเม้นยาวๆก็ไม่ผิดกฎน้า~~ XD แต่ช่วงนี้เราก็กำลังเริ่มที่จะติดเกมส์... กำลังเห่อ FF12 มากมาย... เพราะงั้นตอนต่อไปจะมาเมื่อไหร่... อิชิก็ไม่อาจการันตีได้ แต่ถ้ามีคนตื่นเต้นกับเนื้อเรื่องเยอะ... ตอนต่อไปอาจจะมาเร็วกว่าที่คิดก็ได้นะ~ ><

โอเช วันนี้คุยเท่านี้ดีกว่า ไปเล่นเกมส์แล้วนะคับ แล้วอิชิจะนั่งนับวันรอที่จะได้ไปเจอคนอ่านตอนไปส่งหนังสือน้า~~ XD C you ค้าบ~